Shabba Ranks – Mr. Loverman

Er zijn herinneringen die nooit weggaan, en dit is er zo een. Elke keer als ik dit liedje hoor moet ik terugdenken aan die bepaalde herinnering, als een soort conditionering.

Het was ongeveer tien jaar geleden (ik was denk ik half zo oud als nu :) ), zaten we met het hele gezin in een nieuw hotel aan het Gardameer, voordat het grote toerisme begonnen was. Er was een Duitser die dood lag aan het zwembad van het hotel. Vanaf ons balkonnetje hebben we dan gekeken hoe ze met de helikopter kwamen, hoe ze hem probeerden te reanimeren, maar helaas pindakaas. De dikke Duitse man bleef levenloos achter. Alweer een half uurtje later kwam een lijkwagen hem halen.

Ik weet nog dat mijn jongere broer direct na het incident zei “Gaan we zwemmen?”, maar het zwembad moest nog gereinigd worden. Later op de dag vertrokken we nog voor een uitstap met de auto. In de auto draaide dit plaatje.

Vreemd dat ik er elke keer aan moet terugdenken.

Hier kan je het nummertje beluisteren: Shabba Ranks – Mr. Loverman

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Varia

9 reacties

  1. Sommige beelden of gebeurtenissen kunnen een behoorlijke indruk achterlaten, bewust of onbewust en of je het nou wil of niet. Daar heb je zelf niks over te zeggen.
    Maar ik kan me voorstellen dat je liever andere feiten van je vakanties herinner.

  2. Wat me het vreemdst vind is dat je ‘loverman’ linkt aan een ‘dode Duitser’… Ergens moet dat toch begonnen zijn? Of was de Duitser ontzettend knap?

  3. @Frank, ik voel me er niet echt slecht bij hoor, het is vrij neutraal. :-)

    @CocktailSaurus, zijn vrouw was een jonge blondine. Hij was een dikke oude Duitser :-)

  4. Alweer een zaak voor de Cock :p Ken het liedje niet….is wel chill liedje om samen met je lief naar te horen :)

  5. @Steven, idd :-). Daar dacht ik toen ook aan

    @Stijn, heh, voor mij heeft het toch een iets andere betekenis gekregen :p

    @Lies, zeg wel… Het gaat toch snel hé

  6. ik ken dat, ik had eens herhalingsstoets van fysica, en was vlijtig aant leren, toen mijn papa inneens thuiskwam, hij had in zijn been gezaagd…
    Het zag er allemaal heel vies uit! En ik herinner mij nu 4 jaar later nog precies wat ik toen allemaal geleerd had;)
    wel handig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *