We’re back… for more!

Het is alweer een tijdje geleden, maar we zijn redelijk druk bezig geweest de afgelopen dagen.

We gingen dus vrijdagavond up north, naar hun vakantiehuisje. Na ongeveer drie-en-een-half uurtje rijden kwamen we heel erg laat aan bij hun huisje (of condo, zoals ze het hier noemen). Daar bleek dat het huisje al bezet was. Blijkbaar had Vicky geregeld dat die mensen er dit weekend in mochten, maar aangezien Vicky tot 14 augustus in Duitsland is, werd dit blijkbaar over het hoofd gezien.

We stonden er voor piet snot, en Ian was redelijk pissed dat we zo maar even zover gereden hadden voor niets, want we hadden gepland van met de pantoonboot (een soort drijvend salon-motorbootje) de volgende dag erop uit te trekken, wat biertjes te drinken,…

Uiteindelijk gingen we naar vrienden van hen, niet zo ver ervandaan. We gingen vrijwel direct slapen. Marieke heeft totaal niet goed geslapen omdat die “vrienden” tot 5 uur ofzo zaten te feesten…
De volgende morgen waren we al vertrekkensklaar terwijl iedereen nog sliep. We aten in de “Big Boy”, en speelden erna een partijtje “put put”, minigolf.
Voordat Ian en Rachel terug naar huis gingen, liepen we nog snel een Wallmart binnen om een autoradio te kopen voor onze truck.
Lucas, Marieke en ik reden verder naar de westkust, met goeie moed en goeie muziek. Even later stond het oliepeil van de auto op erg laag, dus terug naar die wallmart, olie gekocht en terug aangevuld.
Zo trokken we terug op pad. De natuur is er echt prachtig, je hebt soms echt het gevoel de enige te zijn die er rijdt met de auto.
We deden de twee linker peninsula’s (schiereilanden) toen het al tijd werd om iets te zoeken voor te overnachten.
Het was ver-schrik-ke-lijk. Alle motels waren op ‘no vacancy’, geen plaats. Zelfs de holliday inn was volledig volgeboekt.
We vonden nog 1 motelletje, maar toen we de office binnenkwamen dan rook het er naar gegist bier, sigaretten en kots. Plus ze vroegen 150 dollar voor een nacht, en dat is ons net ietsje te veel voor zoiets. Marieke besloot terug te rijden naar Owosso, nadat we eerst nog iets gingen eten in een burgerking.
Het was erg lastig, maar ze heeft het toch goed gedaan. Lucas en ik hebben haar de hele tijd geentertained (de e met twee puntjes erop vind ik niet op het qwerty klavier…). Lucas en ik speelden ‘we gaan op reis en we nemen mee..’, en we raakten tot over de 30 woorden, het was ongelooflijk.

Zondag sliepen we dan maar uit, reden wat rond met de auto, dronken we gezellig wat, gingen we naar de fair,…

Foto’s volgen nog, maar nu eerst en vooral dit eens posten, ik heb de indruk dat dit een lang postje is.

Doe mee met de conversatie

7 reacties

  1. Geen nieuws beschouw ik als goed nieuws, maar niettegenstaande hoe meer we van je horen hoe fijner!

    Amai alles volgeboekt. De hamburger zal wel gesmaakt hebben.

  2. Lang leve de burgerkings! Irritant fenomeen als je ’t mij vraagt ;-). Toen we in Canada waren en uitstapjes maakten met van die maatschappijen dan waren de stops ook altijd in een of andere burgerking, walgelijk gewoon (you know ;-) :-p).

    Wat een avonturen! :-) Zie er al naar uit tot jullie weer in ons klein Belgenlandje zijn om alle verhalen te horen ;-) (btw, nu ik het er toch over heb, dagje vrij als jullie terug zijn? :-))!

    Keep in touch!

    Liefs en een dikke kus,
    Lies
    -x-

  3. @Lies, ik vind het best nog wel meevallen eigelijk, ik had het erger verwacht. Veel culinairs moet je hier niet verwachten, alhoewel een lekker gril soms wel eens deugd kan doen.
    Ik ben vrij vanaf 21 augustus tot 18 september :-) (als die intrimkantoren geen jobke zouden vinden tenminste)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *