Milaan

Na mijn jury woensdag (de 18e februari) zijn we donderdagochtend vroeg vertrokken naar Milaan tot zaterdag. Mijn laatste “reisje” was geleden van de grote reis deze zomer en met al die sneeuw/regen voelde dat toch wel héél erg lang geleden. Ik ervaarde terug hoeveel deugd het deed om er eens tussenuit te zijn.

Marieke en ik bezochten Milaan al eens als citytrip 4 jaar geleden, maar veel was er niet blijven plakken. Nu gingen we terug met mijn ouders als gezelschap. Met Easyjet vertrokken we vanuit Zaventem naar Malpensa. Ons hotel stelde niet zoveel voor, maar Milaan als stad des te meer.

De zon scheen en tijdens de wandelingen kwamen we prachtige palazzo’s tegen:

Milaan is de stad van mode en kunst. In het historisch binnenstad stond een kunstproject met grote kussende plastic slakken:

De koepel van de Vittorio Emanuele gallerij was versierd met duizenden ledjes:

Mijn ouders, die zich schijnbaar ook geamuseerd hebben:

Mijn moeder had alles tot in de puntjes gepland. We hebben veel gewandeld, veel geshopt, lekker gegeten en gedronken,… Meer moet zo’n reisje niet zijn. De batterijen zijn volledig terug opgeladen.

In het terugkeren konden we vanuit het vliegtuig nog genieten van het uitzicht op de Mont Blanc:

PS: Merci Tim op op Pastis te passen!

Clearwater – dag 1 en 2

Onze eerste dag in Orlando begon met opstaan, laat opstaan. We hadden bijna het ontbijt gemist, waarschijnlijk was er toch een kleine jetlag in onze kleren blijven zitten.

We besloten om Orlando zo snel mogelijk te verlaten, aangezien we net de afgelopen dagen genoeg drukte hebben gehad in Las Vegas en op de luchthaven. Orlando en zijn pretparken hebben we zo naar het einde van onze reis verschoven en we trokken naar de westkust van Florida.

Tot onze verbazing zijn de afstanden die we hier afleggen heel wat kleiner dan in het eerste deel van onze reis. Een klein uurtje later stonden we al in Tampa bay. Tampa Bay is een industriële stad met heel wat arbeiderswijken en voelde nogal louche aan. Nog even een kwartiertje doorrijden dus.

We reden op goed gevoel en kwamen op een soort schiereiland terecht. Omdat we dringend een sanitaire stop moesten maken en nog wat moe waren kozen we voor het eerste beste motel die we tegenkwamen: Belleair Beach Resort Motel. Wat een verademing was dat! Het motel was prachtig qua ligging: van onze motelkamer naar het strand was slechts 30 stappen! We besloten direct 2 nachten vast te leggen om wat te bekomen van de drukte van de laatste paar dagen.

Ik ben geen strandliefhebber of zonneklopper, maar zelfs ik kon van dit alles wel genieten: een onaangeroerd stuk strand, met tal van beestjes (heel wat vogels, krabben, zeeschildpadden nest, roggen, vissen). Het weer zat me ook mee, geen directe zon maar toch een mooi gemiddelde van 30 graden en water van dezelfde temperatuur.

De zonsondergang die we de eerste avond hier gezien hebben was echt ongelooflijk:

snorkelen in zonsondergang

Ik snorkelde nog even terwijl de zon onderging.

ons motelOns motel, met zich op de Mexicaanse golf.

Ook Marieke geniet van de zonsondergang!

wit vogeltjeDeze witte vogel met gele voeten kwamen we ook regelmatig tegen (nonkel Frans, weet jij welke vogel dit is?)

DSC_0033Een van de vele pelikanen.

gele_krabEen gele krab kwam ons ook even goeiedag zeggen.

DSC_0117Op het strand was een nest van een zeeschildpad.

dont worry, be crabby’s Avonds gingen we naar visrestaurant Crabby’s bar & Grill (slogan: don’t worry, be crabby)

Pina ColadaMarieke geniet van een lekker cocktail…

pieter eet visEen heerlijke visschotel.

DSC_0045

schelpjes rapen

DSC_0116

Groetjes uit Florida!

Yosemite – dag 4 en 5

Na eens goed te hebben uitgeslapen in Merced hadden we een lange rit voor de boeg naar Yosemite. Het dorre landschap ruilden we voor de mooie bossen van Yosemite National Park. Het berglandschap werd ruwer en hoger. Deze 2 dagen zouden we kamperen in Hodgdon Meadow, een camping ten noordwesten van het park. Voor slechts 40 dollar (28 EUR) kregen we een bbq, tafel en banken en een campingplaats om onze tenten op te slaan voor 2 dagen.

Om Yosemite te bezoeken moet je je tijd nemen, er is zoveel te zien!

SNC15696

Yosemite vanuit Glacier Point, een doodlopende weg met een fenomenaal panorama als beloning

SNC15689

De vallei van Yosemite

DSC_0174

Naast deze eekhoorn en talloze andere beestjes zouden er ook nog beren zitten, die we helaas niet te zien kregen.

DSC_0164

Met ons vieren voor de oudste levende sequoia ter wereld. Deze boom is maar liefst 2700 jaar oud!

DSC_0134

Marieke en ik samen voor een “mammoetboom”.

DSC_0131

Er kunnen een aantal Lucassen naast elkaar geplaatst worden om rond deze stam te kunnen!

DSC_0118

DSC_0050

Dit is pas klimmen!

DSC_0092

DSC_0082

Met drie in het ijskoude water van de 5e grootste waterval ter wereld.

DSC_0062

De waterval: Yosemite Falls

DSC_0056

DSC_0093

Drogen in de zon met een fantastisch uitzicht.

SNC15655

Onze BBQ kan beginnen!

Couchsurfing

Deze nacht bleven er 2 Roemenen in ons huisje overnachten. Ik kende ze niet op voorhand, maar via Couchsurfing hadden ze een aanvraag gedaan. Couchsurfing is een systeem waarbij je aanduidt dat je een zetel/bed/logeerplaats overhebt, en waar mensen gerust mogen overnachten voor 1 of meerdere dagen.

Omdat Marieke en ik als we naar Amerika gaan ook graag af en toe van het systeem gebruik maken, stellen we zelf ook onze logeerkamer ter beschikking. Het is namelijk enorm interessant omdat je bij de “lokale bevolking” zit, die veel meer weet te vertellen over de omgeving. Ook zijn het geëngageerde mensen aangezien ze zelf hun logeerkamer ter beschikking stellen. Voor de rest heb je altijd de keuze als je mensen wilt weigeren of niet, en bovendien spaar je een overnachting uit.

Ik kreeg een week na het inschrijven zo een eerste aanvraag van Silviu en Helena, een vriendelijk koppeltje uit Roemenië (21 en 22 jaar). Zij studeert in Nederland als Erasmus studente, hij komt haar bezoeken en samen besloten ze België te verkennen.

Ze zijn nog maar net vertrokken, en ik heb een plaats in 1 van de mooiste steden in Roemenië (Brasov) om te overnachten. Niet dat ik dat onmiddellijk van plan ben, maar ik ben al blij met een positieve review op mijn profiel.

Het was aangenaam eens mensen met een totaal andere cultuur over de vloer te krijgen. Deze morgen aten ze als ontbijt een soort zwanworsten met augurken :-) . Ze hadden namelijk hun eigen ontbijt mee.

Wordt zeker vervolgd.

Dipje

Ik zit even in een dipje? “Waarom?”, denkt u?

  • Gisteren was er een aflevering van grenzeloze liefde waar een Belg naar Australië verhuisde met heel zijn hebben en houden. Hij bouwde er iets moois op en leeft er nu rustig met zijn gezinnetje.
  • 2 goeie maten zitten op Erasmus, Ken en Jente.
  • 2 mensen waarmee ik samen werk voor het vak Ergonomie beslissen om te stoppen met productontwikkeling, en samen op reis te gaan voor onbepaalde duur.
  • Ikzelf ben al een tijdje bezig de komende reis naar de VS aan het plannen, en ik heb òòk zin om nu op reis te vertrekken.
  • België is een koud grijs land waar vakbonden beslissen van heel wat mensen te irriteren voor abstracte begrippen als koopkracht.
  • Ik zit al een hele dag binnen te werken aan een vak waar ik hoegenaamd niets aan heb, waar er info gegeven wordt over de warmte-uitwisseling tussen lichaam en omgeving.
  • Opa ligt al geruime tijd in het intensieve.
  • Ik heb eind verleden week met Marieke de film “Los” in de UGC bekeken waarin alles gaat over multiculti en stappen in het onbekende.

Het kriebelt allemaal. Misschien heb ik vakantie nodig, maar de vakantie is pas voorbij. Ah, ik denk dat ik gewoon maar mijn werk afmaak en snel naar buiten ga om alles van me af te lopen. En het zal nog gezond zijn ook. En dan straks samen met Marieke wat koken en alles zal wel weer over zijn.