Chez Rini

Gisterenavond kwam mijn oudste broer Simon naar Antwerpen. Na een fikse wandeling door de mooie binnenstad besloten we om lekker gewaagd een restaurant binnen te stappen waar we niets over wisten. (oorspronkelijk wilden we in “El Bife” uit eten maar dat was gesloten)

Ik ben in de 5 jaar dat ik in Antwerpen studeer al een aantal keer langs een vishandel gepasseerd, en zag dat achterin de viswinkel een restaurant was. De vishandel heet “De schelp“, het restaurant “Chez Rini“. Om het restaurant binnen te komen moet je dus door de viswinkel gaan! Het ziet er allemaal erg bescheiden uit. Toch waren we het alledrie erover eens: dit restaurant is een parel (ondanks het kitcherige interieur)!

Marieke at mossels in curry roomsaus, Simon een witte vis met peulvruchten en ik nam een tournedos tonijn met pasta. De porties waren erg groot en bovendien erg lekker. Nooit heb ik een tonijn steak gegeten die zo perfect was klaargemaakt. Bovendien is de vis dagvers en dat smaak je. Serveer er dan nog een lekkere wijn bij en de avond was af. Een dikke aanrader.

Danku

Deze morgen namen Marieke en ik een ontbijt in Danku. Wat is danku hoor ik u denken?
Dit is hun bedrijfsvisie:

Danku, dé biologische restaurantketen met een knipoog naar de Indonesische cuisine. Niet alleen het eten wordt ecologisch verantwoord geproduceerd, ook het restaurant zelf is zoveel mogelijk uitgerust met milieuvriendelijke, afbreekbare en gerecycleerde materialen.

Het zag er goed uit, vers fruit, mooi donker brood, leuk interieur… maar ik heb er toch heel wat bedenkingen bij. Het yoghurtje kwam uit een soort extruder machine, waaruit ook de softijsjes komen, die gekend zijn om hun bacteriën. Daar moet ik al niets van hebben. Het verse fruit erbij (frambozen) was nog half bevroren.
Het brood met ei en spek kwamen ze na een 2 minuten brengen. Het brood was warm, het ei nog koud. De microgolfoven had zijn werk niet zo goed gedaan dus.
Overigens bleek van hun groen imago niet zoveel te kloppen. Het is niet omdat er veel houtstructuren in de tafels en interieur gebruikt worden dat ze daarom ecologischer zijn dan een ander restaurant. Het broodje kwamen ze brengen aan tafel in een bruinkartonnen doosje met een klein laagje plastic erboven en bedrukking in kleur. Ik had het liever op een gewoon bord gehad. Veel smakelijker dan zo’n fastfoodbox en veel ecologischer.
Bovendien stond de verwarming aan en de deur constant open. Ecologisch? Ik denk dat ze eerder willen inspelen op de trend van het ecologisch gaan, en de consument het gevoel willen geven dat ze meer verantwoord te werk gaan.

Het restaurant vind ik mooi, maar te onpersoonlijk met de fastfood achtige toog, het eten was minder lekker dan op de afbeeldingen. Het was nièt ecologisch.
Ik denk niet dat het lang zal trekken op die plaats.