Een nieuwe dag, maar met dit keer iets minder op het programma. We checkten pas laat uit om Lake Powell te verkennen. Dit kunstmatig meer is het 2e grootste van Amerika na Lake Mead, dat ook op onze reisroute ligt. De breedte van dit meer is maar liefst 300km!
Veel wisten we eigenlijk niet over het meer, maar we hadden gehoord dat erop kon gekayakt worden, dus gingen we op zoek. Even later kwamen langs de dam die dit meer veroorzaakt: de Glen Canyon Dam. In het informatiepunt ernaast besloten we dan ook graag om deze grote betonnen muur te bezoeken.
In de verte zagen we plots de dam recht voor ons.
Hoe dichter we kwamen, hoe impressionanter. Voor deze constructie zou evenveel beton gebruikt zijn als voor een autostrade van Phoenix naar Chicago (bijna 3000 km).
Eens we op de dam konden na de veiligheidsprocedures mochten we deze antieke Belgische turbine beschouwen.
De afgrond was best wel diep.
Na het afdalen van de liften zaten we plots in een frisse, steriele betonnen omgeving in het hartje van de dam, met rondom ons 30 meter beton.
Beneden aan de dam groeide gras! Die hadden ze daar geplant om het vuile slib er properder te laten uitzien.
Na het bezoek aan de dam besloten we terug verder te rijden, door een lichte fout in onze planning hadden we een hotel in Saint George geboekt in plaats van dichter bij Bryce en Zion national park. Het rijden viel goed mee (ondertussen hebben we gekaart, mastermind gespeeld, muziek meegezongen,…).
