Land van uitersten

Woensdag hielden we een korte rustdag. Voor de tv hangen enzo… Is best ook een belevenis: haast ontelbare televisiezenders die voor elk wat wils iets uitzenden.

We planden ook wat voor de komende weken. Zo gaan we drie dagen naar Chicago: met de trein en overnachtingen geboekt in een jeugdherberg-hotel. We trekken enkele dagen ‘up north’ samen met Ian & Rachel. We zullen dan zelf langs de westkust van Lake Michigan terugkeren. Ook Toronto en de Niagarawatervallen lijken ons realistisch. Dit zouden we met de auto doen: een serieus stukje rijden (maar ik zie het zitten). We zijn nu nog aan het kijken om een baseballmatch mee te maken van de Detroit Tigers: het schijnt echt de moeite te zijn. Ook gaan we nog naar de staat Ohio naar Cedars Point, een AmusementPark: het spelletje RollerCoasterTycoon in het echt met de grootste rollercoasters van de wereld! Dit is niet echt voor mij weggelegd (kijken zal ook al grote fun zijn!) maar Pieter en vooral Lucas kijken er al enorm naar uit :-) .

Ziezo, het zit al aardig vol, maar nu we hier toch zijn kan je even goed zo veel mogelijk meemaken en zien, zalig!

Om nu de woensdag te vervolledigen: ’s avonds vond er een zeilrace plaats. Brad, Ian en nog een vijftal vrienden van Brad deden eraan mee. Wij zaten ook op het bootje en probeerden niet in de weg te zitten terwijl ze de boot en de zeilen in gereedheid brachten om te zeilen. Een ware belevenis, heel anders eigenlijk dan op de zeilboot tijdens de reis in Italie. Het was heel winderig (er was storm op komst na de hittegolf van de voorbije dagen). Het was magnifiek om te zien hoe er volledig op windkracht werd gewerkt. Wanneer de wind zijwaarts blies hing de boot enorm schuin en moesten we allemaal aan de juiste kant gaan zitten om tegengewicht te bieden en om er niet van te vallen. Brads team won niet, maar het was fun :) Daarna aten we in een restaurantje bij het water (echte hot chicken wings!).

Ondertussen was het beginnen donderen en gieten. Op weg naar huis konden we genieten van een paar ‘prachtige’ bliksemschichten. Thuis was de elektriciteit uitgevallen: dan maar met de zaklamp en kaarsen gaan slapen.

De volgende ochtend (donderdag) was er nog steeds geen elektriciteit en bijgevolg geen water. Een noodgenerator draaide in de ‘barn’ en gaf wel stroom voor (typisch Amerikaans) de televisie en de koelkast. Ons wassen konden we niet vooraleer we er voor een dagje met de auto erop uit trokken. We gingen naar de tweede grootste stad van de staat Michigan na Detroit, nl. Grand Rapids. De Grand River heeft in deze stad een stroomversnelling, vandaar de naam. Het regende pijpestelen toen we vertrokken.

We zagen een staaltje prachtige moderne architectuur (o.a. Van Andel Arena). We merkten heel wat Nederlandse invloeden (door de kolonies…). We aten een slaatje in een gezellig restaurantje en ondervonden dat Amerika echt een land van uitersten is: ons slaatje was enkel sla enzo, echt een beetje aan de te gezonde kant :-)

In de namiddag reden we door naar Saugatuck dat aan het Lake Michigan ligt. Daar konden we een stoomboot in de stijl van de Titanic bezoeken. Onder begeleiding van een gids konden we alles in de boot bezoeken en waren we overdonderd van de luxe op zo’n boot in de eerste helft van de jaren 1900.

Na dit begeleid bezoek dat niet langer mocht duren dan dit (het werd al vrij laat)Â reden we terug naar Owosso. Het was een lange rit op een saaie baan. ’s Avonds kookte ik spaghetti en Pieter & Lucas maakten hem extra kruidig zoals ze het hier graag hebben. De spaghetti was een succes. Ian, Pieter en Lucas gingen in het zwembad vd buren ‘Marco Polo’ spelen samen met een heleboel andere vrienden van Ian enzo. Ik kwam achter met Rachel om wat toe te kijken.

Eindelijk in ons bed kwam Ian ons halen. Hij had zo maar eventjes drie ‘racoons’ (een soort wasbeertjes) in de tuin afgeknald, ahum :-) De dode diertjes lagen naar mijn mening daar maar zielig. Pieter en Lucas mochten van Ian ook eens schieten (ze vonden het cool) en ik bedankte vriendelijk :-).

Nu is het vrijdagvoormiddag en houden we het rustig. Vanavond vertrekken we up north tot maandagavond (dus zal er een tijdje niets geschreven worden hier). Misschien gaan we straks gaan minigolfen als we een goedkoop plekje vinden.

Tot hoors !

7 gedachten over “Land van uitersten”

  1. Amai goedgevulde dagen hé. Leuk te horen dat het daar super is!

    Hier regent het de laatste dagen hard. Have fun!

  2. Dank voor het mooie verslag, Marieke.
    Wij hopen dat Pieter en Lucas toch niet verder veramerikaansen (foei op wasbeertjes schieten en het nog “cool” vinden ook!).
    Nog veel plezier “up north” en hou het veilig.
    Keep in touch!
    Groetjes en een dikke knuffel aan allen !

  3. Lucas en Pieter schoten niet op de diertjes zelf, maar gewoon op een strobaal (voor de duidelijkheid ;-) )
    HIHI

  4. Hoi!

    Zo te lezen een superfijne tijd daar! :-) Geniet er maar van!
    Toronto en the Niagara Falls moet je s gezien hebben, maar ik vind het heel toeristisch en nogal opgefokt ;-) (ik hield meer van de ongerepte Canadese natuur :-)).

    Have fun and keep in touch!

    Liefs,
    Lies
    -x-

  5. @Buddha, thnx.
    @Pa&Ma, wees gerust, we houden Lucas in het oog :-)
    @Lies, we hebben ondertussen besloten dat we Canada voor een andere keer gaan laten. Het is iets te ver rijden, en we hebben nog genoeg andere dingen om onze reis mee op te vullen. Blok ze, en we duimen voor je!

  6. Canada doen we s samen ;-) :-).

    En we blokken ze, maar de stress eist z’n tol… (nog 3 weekjes volhouden en dan ben ik er vanaf :-), vakantie, here I come again ;-)!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *