Canada – Ontario

We starten ons tweede deel op 10 juli bij een rondrit op Île du Québec, een platteland eilandje voor de stad van Québec. Hiermee is het bezoek aan de stad en de (hoofdzakelijk Frans sprekende) provincie Québec afgerond. Vervolgens rijden we een klein dagje naar beneden naar de hoofdstad van Ontario en Canada: Ottawa. Net voor het donker werd vonden we een camping met wat hulp van enkele vriendelijke lokale mensen. :)

Ottawa

Ottawa staat in de gids beschreven als de saaiste stad van Canada. De gids heeft slechts gedeeltelijk gelijk, want het parlement is wel de moeite om te bezoeken.

Parlement van Ottawa

Na het brokje Canadese cultuur trokken we iets dichter richting Algonquin Provincial Park, om er ons ten volle voor te bereiden voor 3 dagen “into the wild”. ‘s Avonds genoten we voor de laatste keer van een goeie warme hap in de enige lokale pub/restaurant van het gehucht: “de Mad Musher”.

Lucas eet een Bizonburger

Survival in Algonquin

12 juli: de start van onze survival. Na heel wat survivalprogramma’s op computer te bekijken was het tijd voor het echte werk. Ziehier onze startoutfit:

Lucas en Pieter in survival outfit

Even wat toelichting: we sleurden 20 liter water mee, een vislijn, een gek blauw vissershoedje ter bescherming van de zon, tenten, slaapzakken, eten voor 3 dagen en wat basis kledij.

Na een aantal meren over te peddelen kwamen we in onherbergzamer gebied. Verschillende keren moesten we onze gehuurde kano over beverdammen hijsen, of even een 500tal meter dragen tot een volgend meer (via een zogenoemde portage).

Marieke op een beverdamDe eerste avond kampeerden we aan Lake Tom Thompson. Lucas werd beloond met een paar visjes aan zijn hengel. Dit moet de mooiste plek op aarde zijn om te kamperen:

Uitzicht Algonquin

Lucas vist

‘s Morgens werden we gewekt door hoefgetrappel van wilde Elanden: een moeder met kalfje. We glipten snel uit onze tent en konden zo op enkele meters van de “moose” komen.

We gingen die dag nog iets verder de wildernis in en sliepen de tweede nacht aan Burnt Island, een groter meer. We vonden terug een plekje aan de waterkant, en maakten opnieuw ons “kamp”. We kookten een primitieve spaghetti en trokken de rest van de etenswaren en afval terug op aan een hoge boom, om geen zwarte beren te lokken.

Rugzak omhoog getrokken voor beren

De laatste dag van onze driedaagse peddelden we terug naar ons startpunt: Canoe Lake. Het was net na de middag (14h). We rammelden en snakten naar een douche, dus gingen we op zoek naar een camping dichtbij Toronto, de volgende plek op ons lijstje. Dit is de BBQ die ons waarschijnlijk het meest gesmaakt heeft:

De BBQ 's avonds was een feest.

Toronto

Daags nadien terug vroeg op pad, de CN Tower in Toronto stond van ver te blinken om bezocht te worden. Bovenaan hadden we een prachtig zicht op de hele stad.

CN Tower

Uitzicht van de CN tower

Marieke zag het zitten om nog zich nog enkele uurtjes in het verkeer te bijten, zo kwamen we net voor donkeren aan in het dorp Niagara, aan dezelfde rivier en watervallen. De watervallen en het dorp zijn zo commercieel uitgebaat dat het ‘s avonds een soort Vegas lijkt.

Niagara watervallen

De Niagara watervallen zelf zijn een must see, heel spectaculair maar oh zo toeristisch. Twee sfeerbeelden:

Lucas aan de Niagara

De Niagara watervallen

Straks nog een postje van Montréal :).

Canada – Québec

canadese vlagWe vertrokken 5 juli rond de middag (een uurtje later dan gepland door een zieke man op het vliegtuig) en kwamen in officiële tijd een uurtje later aan. Het uurverschil is 6 uur, maar dat viel best te overbruggen op een vliegtuig zonder veel randanimatie. Aangekomen in Montréal besloten we dan maar om wat verder naar het noorden te rijden (richting Québec). Lees verder “Canada – Québec” »

Milaan

Na mijn jury woensdag (de 18e februari) zijn we donderdagochtend vroeg vertrokken naar Milaan tot zaterdag. Mijn laatste “reisje” was geleden van de grote reis deze zomer en met al die sneeuw/regen voelde dat toch wel héél erg lang geleden. Ik ervaarde terug hoeveel deugd het deed om er eens tussenuit te zijn.

Marieke en ik bezochten Milaan al eens als citytrip 4 jaar geleden, maar veel was er niet blijven plakken. Nu gingen we terug met mijn ouders als gezelschap. Met Easyjet vertrokken we vanuit Zaventem naar Malpensa. Ons hotel stelde niet zoveel voor, maar Milaan als stad des te meer.

De zon scheen en tijdens de wandelingen kwamen we prachtige palazzo’s tegen:

Milaan is de stad van mode en kunst. In het historisch binnenstad stond een kunstproject met grote kussende plastic slakken:

De koepel van de Vittorio Emanuele gallerij was versierd met duizenden ledjes:

Mijn ouders, die zich schijnbaar ook geamuseerd hebben:

Mijn moeder had alles tot in de puntjes gepland. We hebben veel gewandeld, veel geshopt, lekker gegeten en gedronken,… Meer moet zo’n reisje niet zijn. De batterijen zijn volledig terug opgeladen.

In het terugkeren konden we vanuit het vliegtuig nog genieten van het uitzicht op de Mont Blanc:

PS: Merci Tim op op Pastis te passen!

Einde reis Amerika

Vandaag (zondag) gebruiken we als rustdag en opruimdag. 5 en een halve week zijn zo voorbijgegaan, maar we kijken nu wel heel hard uit om naar huis terug te keren. Er staat al heel wat op ons to do lijstje eens we thuiskomen. Marieke begint 1 september met het nieuwe schooljaar en we popelen om heel wat mensen terug te zien. Bij deze willen we Lies bedanken om deze periode op onze kat Pastis te passen!

Deze reis is een ervaring die we niet snel zullen vergeten. Morgenochtend om 8h26 (Amerikaanse tijd) vertrekt ons vliegtuig vanuit Orlando via Washington naar België. We landen om dinsdagochtend 7h30 (Belgische tijd) met hopelijk een niet al te grote jetlag.

De winnaar van het laatste wedstrijdje moet nog bekend gemaakt worden: volledig willekeurig werd Tom eruit gekozen. Proficiat Tom, bij de eerst volgende voetbalwedstrijd heb je een dikke sigaar in uw pollen :) .

Tot weerziens in ons kleine landje!

Seaworld – dag 17

Onze laatste activiteit van deze reis was het bezoek aan Seaworld Orlando. We twijfelden tot aan de kassa van het park als we dit bezoekje wel zouden doen vanwege de hoge inkomprijs (80 usd per persoon), maar achteraf bekeken was dit zijn geld meer dan waard.

We namen eerst een kijkje bij de Dolphin Nursery, waar dolfijnen met hun jongen in een zwembadje rondzwemmen.

flippers

Flipper en zijn/haar kindjes.

Tegen de middag begon de show waarvoor we eigenlijk kwamen: Believe. Deze show wordt opgevrolijkt door enorme LED schermen die alle posities innemen en een voorprogramma van kleinere orka’s. Voor de show kregen de aanwezige militairen en hun bondgenoten door de hele tribune een daverend applaus… Amerikaans patriotisme ten top.

Nadat wat kleinere orka’s allerlei kunstjes deden werd de show tot een hoogtepunt gedreven met orka Shamu. Deze orka is het boegbeeld van Seaworld, en terecht. Het is een gigantisch beest dat de halve tribune door en door nat maakte met zijn  vele spectaculaire sprongen. Dit is waarom Seaworld de moeite is.

orka show

Springende (kleine) orka.

shamu orka

Een orka kussen…

roggen aaien

De rug van een stingray of rog aaien…

De laatste show van vandaag heette “Pets Ahoy”. In deze show werden deze keer geen orka’s en speciale beestjes gebruikt, maar ‘gewone’ hondjes, katten en vogels die uit een asiel komen. Deze beestjes leren ze truukjes die ze vervolgens tonen in deze sympathieke show:

touwtje springen

Een Jack Russel die touwtje springt…

kat acrobaat

Een acrobatenkat!

Dit was onze laatste actieve dag voor deze reis…