Zo, net de Antwerp 10 miles gelopen. Het was een leuke run met veel randanimatie. De 16,09 km lange toer door Antwerpen nam ons mee door de Kennedytunnel, Waaslandtunnel, tunnel onder het nieuwe justitiepaleis (ik wist zelfs niet eens dat die bestond!)… Het zijn allen plaatsen waar je normaal gezien niet komt te voet.
Langs het parcours stonden ook heel wat mensen: 70.000 volgens deredactie. En velen onder hen riepen zich schor voor mensen als ons, onbekende 10 miles lopers. Dat maakt alles natuurlijk erg motiverend en leuk. De 10 miles had ik ooit al eens gelopen, in Brugge, maar deze in Antwerpen kon er zeker aan tippen. Deze keer ging ik niet voor een goeie tijd, ik liep als haas voor Marieke. Ik vind het fantastisch dat Marieke, die een jaar geleden nog geen paar km kon lopen, vandaag de 16.09 km vlotjes uitgedaan aan een tempo van bijna 10km/h. Proficiat schat!
Ik kijk uit naar de foto’s, want naast het parcours stonden heel wat fotografen. En u, was u vandaag 1 van de 27.000 lopers? Of behoorde u tot de 70.000 supporters? Ik ben benieuwd!
Momenteel krijg ik meer promotiefolders in mijn bus dan tijdens de verkiezingen: VZW Ademloos, Groen!, SPA, PvdA,… Stuk voor stuk mooie glossy vierkleurendruk -en dat in volle crisis- terwijl ik geen ongeadresseerde post wens te ontvangen. Ze denken blijkbaar niet teveel aan het milieu.
Alleen al door al die moraalridders met hun fancy slogans als “18 OKTOBER IS GEEN BRUGDAG!” besluit ik te gaan stemmen. En weet je, ik zal JA stemmen. Waarom? Omdat ik het kan, en omdat het iets typisch Antwerps om er zo lang over te zeveren. De brug moest er al staan.
Gisteren belde Tim me met het nieuws dat er een walvis lag op Sint Anneke strand op linkeroever. We vertrokken onmiddellijk, belden nog een aantal schoolkameraden op en gingen kijken.
Het ‘beestje’ (20 meter lang en 40 ton zwaar) botste tegen een schip en sleepten ze naar Sint Anna strand om in stukken te snijden en te verbranden. Toen we aankwamen waren ze bezig met de buik open aan het snijden. Gelukkig had Rik zijn camera mee en kon wat live beelden schieten:
Het is niet iets wat je elke dag ziet, zo’n groot monster uit de zee. Gelukkig lieten ze hem er niet te lang liggen want iedereen zat gisteren al te kokhalzen van de geur.
Bij ons huisje hier in Antwerpen hebben we geen tuin. En stiekem begin ik het wat spijtig te vinden, met het mooie weer. Ik heb zin om te bbq’en, om buiten ‘s avonds te zitten in de minder prikkende zon.
Omdat we hier ook nu niet zo dicht tegen een park wonen waar iets van natuur is, hebben Marieke en ik een abonnement op de zoo genomen. Van de keren dat ik er al geweest ben nu heb ik al mijn abonnementskosten terug.
Het is er rustig zitten (als je in het hoekje van de stekelvarkens kruipt, daar passeren er geen schoolreizende kinderen), en het kalmeert/inspireert me wel. Ik ga niet echt voor de beesten (alleen het jachtluipaard, puma en consoorten vind ik machtige dieren), maar eerder voor de rust, de natuur, de vogels die er fluiten.
Maar ik vrees dat ik er niet met een bbq stel kan binnenwandelen .
Recente reacties