Elke vrijdagavond haasten we ons naar huis voor mijn minivoetbal. Afgelopen vrijdag was dit niet anders. Toen ik bij de plek aankwam waar de auto geparkeerd was, overviel me een grote angst. De auto stond er niet meer. Blijkbaar was het marktdag en werd de auto weggetakeld. Dan maar naar het politiekantoor in Borgerhout… De man achter het loket verdient een pluim, zo’n vriendelijke man. Hij vond het smerig wat zijn collega’s hadden gedaan, want dit was niet de gewoonte. Normaal gezien kijken ze als de auto een parkeerkaart heeft (check!) en komen ze de bewoner waarschuwen.
Een klacht hiertegen kan ik niet indienen, want ik mocht er niet staan. Toch vind ik het niet kunnen, de aanduiding van het parkingverbod staat enkel in het begin en eind van de straat. Ik parkeerde me in het midden en had de borden niet opgemerkt. Bovendien woon ik om de hoek en was ik thuis op het moment van takelen.
Dit was jammer genoeg nog maar het begin van het verhaal. Ik moest een papier van vrijgave halen in een ander (!) politiestation in Antwerpen Noord. “Bent u met de auto, meneer?” vroeg de man in het blauw. “Aangezien u mijn auto weggesleept heeft niet.” antwoordde ik. Ik begon langzaam genoeg te krijgen van dit circus. In Antwerpen Noord kreeg ik te horen dat de auto in Hoboken stond. Hoboken? Hoboken! Dat is 10km terug in de richting van Borgerhout (en het politiestation van daarstraks)!
“Rijdt daar een bus naar toe?” vroeg ik. “Neen, u gaat best met de auto…” zei de man in het blauw. Vanaf dit punt begon het op pesten te lijken. Blijkbaar was Depannage 2000 de place to be. Ik vlamde met mijn fiets door Antwerpen stad en een halfuurtje later kon ik vertrekken vanuit het depot van Depannage 2000 te Hoboken. Momenteel staat mijn fiets daar nog. Hopelijk ben ik die niet gepikt. En als ze hem takelen mogen ze hem houden, 230 EUR is mijn fiets niet waard. Want 230 EUR is blijkbaar de prijs van dit voorval. De politie heeft mijn kerstcadeautje al gehad dit jaar.
Toen ik terugkwam van mijn examen (meer hierover in een volgende post), stapte ik van de tram.
Op weg naar het zebrapad liep een dikke vrouw in een voor 80% lichaamsbedekkende boerka voor me terwijl ze een grote bounty at.
Op anderhalve meter van een vuilbak besloot ze dan toch maar om het kleurrijke verpakkingspapiertje op straat te werpen.
Ik stap naar de dame in kwestie en vertel dat er op 1 stap voor haar neus een vuilbak staat.
Reageert die compleet verontwaardigd: “Oe, da wor toech opgekaast?”
(Voor de niet Marokkaans/Antwerps sprekende bevolking: “Hoe, dat wordt toch opgekuist?”)
Daar krijg ik het dus van hé.
Het is nu al weken aan een stuk dat ik de auto (volvo s40) meekrijg naar school, en ik heb het altijd heel handig gevonden. Tot deze week dan.
De hoge prijs aan het tankstation zorgde ervoor dat ik deze week 61 EUR kwijt was aan diesel. Voor naar Antwerpen te rijden vanuit Ardooie, van daar even naar Limburg, en nog een kleine uitstap naar Sint-Niklaas. Ik ben nu niet de persoon die achter elke euro kijkt, maar dit vind ik toch er dik overgaan. Ik doe geen studentenjobs om mijn naft terugbetaald te krijgen.
Deze week ging ik naar een magneethandelaar aan de Oude Leeuwenrui voor een schoolproject met een kameraad. Ik ben iemand die altijd geld in een parkeerautomaat stopt, maar we vonden geen automaat. En aangezien het maar voor een minuut of 5 was dat we er binnen moesten…
Ik kwam buiten en de rode mannetjes (externe firma) hadden me liggen: een briefje van 21 EUR achter mijn ruit, en nergens waren de mannetjes te bekennen.
Dat frustreert mij dus hé: ik ben 5 minuten weg, ik vond geen automaat (tenzij ik de 4vaksbaan over zou steken), en dan 21 EUR erbij? Ze zouden beter de zotten van de baan halen, want dit zijn echt pesterijen.
Hoe dan ook, deze week wil ik terug met de trein naar Antwerpen gaan.
Met dank aan de NMBS ben ik dit weekend nergens geraakt waar ik wilde raken (stakingen). Een heel weekend om zeep. Ok, als de werkomstandigheden niet goed zijn of er iets moet veranderen, dan moet er iets ondernomen worden. Maar nu wordt het probleem naar ons consumenten doorgeschoven. Moest er een minimale treinregeling overblijven dan kunnen de mensen toch nog raken waar ze moeten zijn.
Dit weekend heb ik het niet geprobeerd hoor, gemiddeld 2 uur vertraging en 10% van de treinen die reden. Hoe ben ik zeker van mijn overstap in Gent? Ik woon op een kwartier autorijden van het station, daarvoor ga ik het risico niet lopen dat er geen treinen zijn. Nergens informatie, nergens iemand die me zegt wat ik dan wel kan doen.
Bij deze, conducteur, vandaag ga je mij horen zagen. Stomme vakbonden. (voila dat doet deugd eens gezegd te hebben)
Recente reacties