Dat een kat wel degelijk graag geaaid wordt, is duidelijk in onderstaand filmpje dat we van Pastis genomen hebben. Ik word zo rustig van dit te bekijken! (kwaliteit kon beter, maar is met een webcam gefilmd)
We zijn getrouwd, voor echt nu. De wettelijke trouw was al 2 weken achter de rug, maar nu ook de kerkelijke trouw voorbij is, is het compleet. Ondertussen zijn we al een weekje en een paar dagen getrouwd (de trouw was op 17 juli, mijn verjaardag). De afgelopen dagen zijn we zo druk aan het klussen geweest in het huisje in Antwerpen dat er geen blogpost tussen kon.
Gelukkig vertrekkend in de MGB
De trouwdag verliep exact zoals we het gepland hadden. Een beetje uitslapen, en in de voormiddag ons allemaal klaarmaken. In de namiddag begon om 14h de kerkelijke trouw in de Sint-Godelieveparochie te Roeselare. De MGB was onze trouwauto. We hadden er tot de dag voordien aan gewerkt, hij had ons zweet, bloed én tranen gekost. Het gevoel was dan ook HEER-LIJK om rond te rijden met de auto. Helaas hoorde ik de motor sputteren na 10km en 2 bruggen later. Het beestje had het terug begeven. De motor was versmoord. Er was teveel aanvoer van benzine waardoor de motor verdronk in zijn eigen sopje 
. Helaas pindakaas, de kerk was nog 1 km verder. We zijn dus ruim op tijd te voet aangekomen. En dat vonden we niet eens zo erg, want we hadden gedaan wat we wilden, rondrijden in de auto die al een jaar stil stond.
Gelukkige aankomst, zonder MGB.
De viering was erg leuk en persoonlijk (thank God dat we dat VT4 gedoe niet aanvaard hebben). De diaken Geert en grootnonkel Sif (Jozef) bleken een ideale combinatie. Na de viering werden we bedolven onder rozenblaadjes en mochten we een koppeltje duifjes lossen. Later die dag werd ook onze keuze van feestzaal bevestigd. De oude Rodenbachbrouwerij was exact zoals we het ons konden wensen. Het eten was lekker, de muziek ‘s avonds was fenomenaal met Smash Dance, een 10 koppige live band.
Openingsdans (Magie, Philippe Robrecht)
Wat ze zeggen klopt: het is een dag waar zoveel voorbereiding in kruipt, maar die in een wip voorbij is. We hebben van elk moment genoten. De mensen die aanwezig waren, de setting en de gebeurtenis maakten het tot een wondermooie gebeurtenis. Nu is het wachten op de foto’s van de fotograaf. Als je zelf nog een foto hebt mag je ze altijd doorsturen naar het voor u welgekende mailadres.
In afwachting van de kerkelijke trouw op 17 juli zijn we vandaag getrouwd voor de wet. We kozen ervoor om dat een ruime tijd op voorhand te doen omdat we gedomicilieerd zijn in Borgerhout en dus ook hier moeten trouwen.
Het prachtige districtshuis in Borgerhout
We dachten beiden dat het om een snelle krabbel ging, en wat formaliteiten vervullen… Toch waren we mis. Na de ontvangst op het prachtige districtshuis van Borgerhout werden we allen naar de trouwzaal geleid. Ook de eerste en tweede graad van Marieke’s school waren erbij. Het was nog even wachten op de ambtenaars van dienst, maar die kwamen gelukkig vrij snel. Het was erg warm en dat kwam niet alleen van de spanning.
Marieke wachtend op mijn jawoord
Na het voorlezen van de nodige wetteksten en een mooi gedicht gaven we elkaar het jawoord. Nog even wat administratieve papiertjes tekenen, cadeau in ontvangst nemen en poseren voor de foto,… en het zat erop. Het duurde iets langer dan verwacht, maar het was ook leuker/mooier dan verwacht.
Erehaag van schoolkinderen
Bij het buitenkomen werden we verrast door de kinderen en collega’s van Mikado. Naast een paar handenvol rijst kregen we nog bloemen en mooi geknutselde cadeau’s. Nadien gingen we met zijn allen naar Marieke’s school om de kinderen te trakteren op een ijsje (Ken, Simon en Katleen waren de ijsjesscheppers van dienst, waarvoor dank!) . We sloten af met een etentje met de dichte familie.
De lustige ijsjesscheppers
Groepsfoto van de familie
Het was echt een fijne dag. Bedankt aan iedereen die er was/aan bij heeft gedragen.
Net als alle andere jaren heb ik punten gekregen. Deze keer was het mijn laatste keer. Bij deze een overzichtje van wat ik dit jaar gepresteerd heb:
- Toegepast onderzoek 4: 13
- Business Concept: 15
- Innovatiemanagement: 12
- Ondernemingsplan: 12
- Marketing communicatieplan: 13
- Innovatieweek: 14
- Kwaliteitszorg: 14
- Contracten: 15
- Intellectuele eigendom (IP): 13
- Cultuurdynamiek: 18
- Virtueel ontwerp van elektronische schakelingen: 11
- Toegepast onderzoek 3: 17
- Masterproef: 13
Alles is voorbij. Ik studeer mijn master in productontwikkeling af met een onderscheiding. Het echte leven kan beginnen nu . Driewerf hoera.
Veel mensen die naar de trouw komen vragen om een update over de auto. Raakt ze af of net niet? Inderdaad, ze. Omdat Engelse auto’s altijd bijnamen krijgen, hebben we de auto Mary gedoopt. Mary is an old English lady. En haar kleur wordt old English white. Dit is dus de fase waarin ze momenteel zit. Na uren en uren lassen, schuren en volledig kaalzetten is het beseffen dat er toch veel meer in voorbereidingswerk zit om een auto spuitklaar te zetten. Gisterenavond brachten we de MGB naar de spuiter, die nog heel wat opmerkingen had over het gedane werk, maar het wel zag zitten.
De MGB op de trailer naar de spuiter.
Nu is het duimen dat de spuiter alles mooi en op tijd gespoten krijgt. 8 juli mochten we de MG terug verwachten. Neen, geen typfout: we krijgen de auto een week voor onze trouw. Dan moet hij nog volledig opgebouwd en gekeurd worden. Nog heel wat werk te gaan dus, maar de auto zal wel in semi concours staat staan. Nieuwe dorpels, nieuwe vleugels, nieuwe remleidingen, nieuw interieur, hoogkwalitatieve paintjob, nieuwe lampen, nieuwe vloeren, volledige roestbehandeling en bovendien heel wat esthetische bling-bling.
Nieuw gelaste binnen- en buitendorpels.
DHL heeft zijn werk de laatste dagen goed gedaan, alle laatste onderdelen liggen netjes te wachten op de terugkomst van Mary. De auto zal af zijn, daar gaan we voor. We hebben met een aantal mensen een weddenschap lopen over het al dan niet af zijn, dus zit er nog extra druk achter.
De MGB die ze zal worden (qua kleuren en looks)
Rest me enkel nog een paar mensen te bedanken: Rik, die me zijn lasskills geleerd heeft en een lange dag meegewerkt heeft, Ken, die een dagje mee kwam schuren en mijn familie, voor de hulp, eten en rommel.
Recente reacties