Huwelijk

We zijn getrouwd, voor echt nu. De wettelijke trouw was al 2 weken achter de rug, maar nu ook de kerkelijke trouw voorbij is, is het compleet. Ondertussen zijn we al een weekje en een paar dagen getrouwd (de trouw was op 17 juli, mijn verjaardag). De afgelopen dagen zijn we zo druk aan het klussen geweest in het huisje in Antwerpen dat er geen blogpost tussen kon.

mgb

Gelukkig vertrekkend in de MGB

De trouwdag verliep exact zoals we het gepland hadden. Een beetje uitslapen, en in de voormiddag ons allemaal klaarmaken. In de namiddag begon om 14h de kerkelijke trouw in de Sint-Godelieveparochie te Roeselare. De MGB was onze trouwauto. We hadden er tot de dag voordien aan gewerkt, hij had ons zweet, bloed én tranen gekost. Het gevoel was dan ook HEER-LIJK om rond te rijden met de auto. Helaas hoorde ik de motor sputteren na 10km en 2 bruggen later. Het beestje had het terug begeven. De motor was versmoord. Er was teveel aanvoer van benzine waardoor de motor verdronk in zijn eigen sopje :) . Helaas pindakaas, de kerk was nog 1 km verder. We zijn dus ruim op tijd te voet aangekomen. En dat vonden we niet eens zo erg, want we hadden gedaan wat we wilden, rondrijden in de auto die al een jaar stil stond.

aankomst zonder mgb

Gelukkige aankomst, zonder MGB.

De viering was erg leuk en persoonlijk (thank God dat we dat VT4 gedoe niet aanvaard hebben). De diaken Geert en grootnonkel Sif (Jozef) bleken een ideale combinatie. Na de viering werden we bedolven onder rozenblaadjes en mochten we een koppeltje duifjes lossen. Later die dag werd ook onze keuze van feestzaal bevestigd. De oude Rodenbachbrouwerij was exact zoals we het ons konden wensen. Het eten was lekker, de muziek ‘s avonds was fenomenaal met Smash Dance, een 10 koppige live band.

openingsdans

Openingsdans (Magie, Philippe Robrecht)

Wat ze zeggen klopt: het is een dag waar zoveel voorbereiding in kruipt, maar die in een wip voorbij is. We hebben van elk moment genoten. De mensen die aanwezig waren, de setting en de gebeurtenis maakten het tot een wondermooie gebeurtenis. Nu is het wachten op de foto’s van de fotograaf. Als je zelf nog een foto hebt mag je ze altijd doorsturen naar het voor u welgekende mailadres.