Deze morgen stond ik te vroeg bij de kapper, het ging maar open om 8h30. Ik stond daar mooi al rond 8h10. 20 minuutjes wachten dus.
Er kwam een man op me af, lange zwarte mantel, hoedje op, koffertje in de hand.
“Spreekt u Nederlands?” Ja hoor, waarmee kan ik u helpen.
En toen kwam het. Het einde dat nabij was, een paradijs, Jezus Christus die het voorspeld had. Geluk voor iedereen. Weg van verderf, wetteloosheid, wereldleiders die corrupt zijn. (“de goeie werden allemaal doodgeschoten”)
Ik knik eens vriendelijk, bedenk dat de komende 20 minuutjes wel leuk zouden gevuld kunnen worden, en begin te vertellen. De oudere man kijkt blij, iemand die tijd heeft in deze dagen waar alles zo snel gaat, vol verderf :).
Ik zeg dat ik mijn geluk gevonden heb. Dat kwaad en verderf iets is van alle tijden, en dat het waarschijnlijk de komende paar jaar niet zal veranderen. Dat ik opensta voor iedereen. Dat ik het een leuk idee vind van het paradijs dat komt. Dat zal nogal eens iets gaan geven, niet? Iedereen blij.
Maar helaas pindakaas. Ik ben niet overtuigd. Het is een leuk idee. Maar als we nu gewoon al ons best gaan doen voor elkaar zal het al meer dan genoeg zijn. De man duwt me nog wat foldertjes in mijn handen, en vertrekt terug op weg naar andere zieltjes die nog moeten gered worden voor de Apocalyps.
Maar bij deze heb ik dus het genoegen gehad om eens met “een jehova” te spreken. En ik ben blij dat ik er tijd voor gehad heb. Zijn er onder jullie die al eens zo’n jehova getuige meegemaakt hebben? Of beter, er eentje zijn? :)